Boğaz mavi ama
içinde kira var,
martılar simit ister
insanlar adalet.
İstiklal artık yürümüyor,
itiliyor.
Kadıköy Özgür ama pahalı,
Üsküdar sakın ama suskun.
Sur dibinde çocuklar
tarihi öğrenmiyor,
hayatta kalmayı öğreniyor.
Havalimanı büyük,
umut küçük.
Orman kesik,
şehir nefessiz.
Otuz dokuz ilçe var
ama tek bir İstanbul yok artık.
Haritaya bakıyorum,
her yer güzel
ama
hiçbir yer adil değil.
Yine de
bu şehirden vazgeçmiyorum,
çünkü
en çok yarayı
sevdiğimiz yerden alırız.
Altına adımı yazıyorum
itiraz olsun diye...
Şamilof / 2022
