Bir zamanlar köyümüzde ilkokul vardı.
Velimizöğretmene "eti senin , kemiği benim" kıvamında güven ve saygı duyardı.Zamanı gelince okullar açılır andımız okunur ders zili çalardı.Öğrenciler ve öğretmen sınıfalara koşardı.Öğretmen anlatır sonra sorardı.Çalışkan Mustafa hemen fırlar.anlatılanı birde O tekrarlardı.Öğretmenin şefkatli sesi tekrar çınlardı " anlaşıldımı çocuklar?" diye sorardı.Ardından müstahdem Rahmi amcamız teneffüs zilini çalardı.Sınıflardan öğrenciler bahçeye koşar, oynardı.Beş yılı başarı ile dolduran diploması elinde evine koşardı.
Gel zaman git zaman ....Tayyibiler iktidara çullandı.Öğrenciler dolmuş ile ilçedeki okullara yollandı.Köy okulları kapandı.
Önce çatısı aktı duvarı yıkıldı yıkılmayan duvarlara sarmaşıklar dadandı.ne köylü sahip çıktı korudu ne muhtar ne ihtiyar heyeti
yok oldu ilim , irfan yuvasıyok oldu okulumun binası.
Mehmet Şamilof / 2021
